ความจริงก็คือในขณะที่คุณคิดถึงคนคนหนึ่ง ตลอดเวลา
เขาคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเราโดยที่เราไม่เคยสนใจเลยเช่นกัน
บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว
มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า...ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่
เลือกที่จะจ่อมจมกับความฝันมากกว่าการที่ได้รับรู้ความ
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเขาไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าที่ 3 ที่ 4 ...และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเขา
...ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญในใจเขาเลย....
...มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงที่ว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า... ฉันเหนื่อยเหลือเกินแล้วโปรดห้ามใจเถอะ
ก่อนที่ฉันจะอ่อนล้าไปกว่านี้...ก็จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครสักคนไม่ต้องการความพยายาม...
การตัดใจต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก
ลองชั่งน้ำหนักในใจ
เราดูสิว่าความสุขยามที่ได้สบตาเขา
กับความทุกข์ยามที่คุณได้หลบตาเขา อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
............อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเขาสายเกินไป.......
.....อย่าโทษเขาที่ไม่มีใจให้........
.....อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกับ
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน..
.แต่จงยิ้มใหกับตัวเองที่อย่างน้อยถึงจะพบกับเขาคนนั้นสายเกินไป...แต่ก็ได้พบ

.....ยิ้มให้เขา ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามาแต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป.
....ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ถึงแม้จะไม่ทำให้เรารักกัน
.....แต่ก็ยังทำให้เราได้รู้จักกัน.....
คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง....
.คุณได้เจอกับคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเขาไว้
คนเดียว
คนที่คุณได้ใส่ใจกว่าตัวเอง..
.คนที่ทำให้คุณหัวเราะได้ และร้องไห้ได้มากมาย
คนที่เพียงแค่ยิ้มของเขาเปลี่ยนวันหม่องหม่นให้กลายเป็นวันสดใส....
เท่านี้มันก็ควรเพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารักหัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เขารักมาก
ที่สุด........นั่นแหละคือความสุขของการได้รักอย่างจริงใจ